Robert Doisneau 100

Een leuke verrassing op het GOOGLE bureaublad van de laptop vanmorgen. Foto's van mijn all time favoriete Parijs fotograaf Robert Doisneau . Ter ere van zijn honderdste geboortedag.

trappen en hekken in Parijs

Een mooie collectie foto's van trappen en hekken in Parijs

van het Victoria & Albert Museum

Paris Magic

VW Paris

Ma petite, somewhere in Paris.

COTÉ PARIS

170 pagina's inspiratie voor iedereen die binnenkort van een parijse lente gaat genieten of voor diegenen die net terugzijn en nog even willen nagenieten.

COTÉ PARIS ! KOPEN!

 

 

 

 

Paris in Springtime

1/straatlantaarn met lentegroen/  2/mus in Jardin des Plantes/ 3/affiche in metrostation/ 4/lente-display bij Conran in Rue du Bac
'
Parijs in de lente is een aanrader. Het groen in de stad is net iets verder en het weer net iets beter dan in Amsterdam.  Alles staat in het teken van het komende buitenseizoen. In de metrostations hangen grote affiches met La Ville Fertile ofwel de vruchtbare stad. In de warenhuizen speciale afdelingen met alles wat het buitenleven nog aangenamer kan maken en in één week tijd heb ik  bomen groen zien worden,  bloesem intens en de eerste bloeiers juichend. De stad zindert van leven en verliefdheid. De zon is hierbij wel essentieel. De terrassen zitten vol zoals ook elke vierkante meter park en er rent een nimmer aflatende stroom joggers over de parkpaden.

Back from Parijs

Man in Paris

Perhaps we'll meet in the streets of Paris in March.

Paris in advance

Thinking of Paris I stumbled upon this magical forestphoto.

Shot in Bois de Vincennes.

I'll add it to my to-do and to-visit-list

Paris, Paris

OUI ! De voorpret is begonnen. Eind maart, begin april naar Parijs. Passen op de poes en ondertussen genieten van de lichtstad. Twee weken wonen dichtbij Bois de Vincennes. Zie foto hiernaast, gemaakt in 1900.

Uit in Parijs

In het tijdschrift FRANCE kwam ik een Parijs-tip tegen. Landgenoot, Frank Renout, in den vreemde, Parijs, blogt over waar je naartoe moet in deze stad en betreed daarbij vooral de ongebaande paden. Hiep hoi. Ga naar outinparis.blogspot.com

Hieronder een voorproefje. Heel toevallig over de straat waar ik als twintigjarige logeerde in een überhip appartement.:

"Ik ben gek op de Rue du Faubourg Saint-Antoine.
Het staat er altijd vol met auto's, het stinkt er naar uitlaatgassen en er is geen toeristenwinkel te bekennen.
Kortom: precies zo'n drukke straat als elke wereldstad 'm hoort te hebben - maar dan toch klein en intiem.
Want (1) er is echt van alles te vinden, van de lingerie van Darjeeling tot de koffie van Starbucks en van de vele sushishops tot interieurwinkel Habitat. Kortom: hier winkelen Parijzenaars.
Maar (2) de straat is ook bezaaid met binnenplaatsjes, steegjes en verscholen straatjes.
Loop bijvoorbeeld eens door de poort op nummer 56: ineens sta je op een klein pleintje, met kasseien en bomen en hoor je overal vogels fluiten. Een oase.
Achter de metershoge houten poort op nummer 74 gaat juist weer een fors plein schuil, waar nu allemaal jonge bedrijfjes zitten (in prachtige opgeknapte panden - zie foto), maar waar vroeger een fabriek stond: zie de enorme schoorsteen aan het eind van het plein.
En zo zijn ze overal, steegjes, straatjes en hofjes: van de meubelmakers in de Passage du Chantier (ingang naast nummer 68 - het kantoor van toparchitect Jean-Michel Wilmotte), tot de huizen en kantoortjes in de Cour des Shadoks, op nummer 71.
Nog wat speciale adressen dan: één van de lekkerste stokbroden van Parijs vind je bij Aux Castelblangeois, op nummer 104 (ook goed voor taartjes en broodjes). In de zijstraat Rue Trousseau (nummer 6) vind je de jeugdherberg Bastille Hostel: slapen vanaf 17 euro per nacht voor jongeren tot 25 jaar. Op nummer 77 (terug in Faubourg Saint-Antoine) is uitgever Autrement gevestigd, met een mooie boekwinkel en leuke gloednieuwe kunstgalerie.
En in café l'Appart, op nummer 164, zit je op felgekleurde oude meubelstukken, maar moet je vooral ook even naar boven: het ziet er vervallen uit, je zit er in kamers als in een ... appartement (jawel, vandaar de naam), maar het toilet is er ook echt in de badkamer - inclusief ligbad.
___
GOED: De Rue du Faubourg Saint-Antoine is een ellenlange straat waar je gerust een dag voor uit kunt trekken.FOUT: Ik ben hierboven vergeten om één van de leukste café-restaurants van Parijs te noemen: Barrio Latino. Wat geheel onterecht is, dus bij deze: op nummer 46-48.

Carnet Paris VIII

On the roof of Musee d' Orsay
And this is what you see

Sculptured detail of the interior of Musee d' Orsay

Madame Renoir by Guino Richard 1916

Journaliste Severine by Louis Welden Hawkins , 1895

Carnet paris II

De ruimte, de grandeur, de appartementen met "french windows" en corresponderende balcons . De groene plekken pour se reposer op de donkergroene ijzeren bankjes, waar het zonlicht voor een levendig lichtspel zorgt in de schaduw van de platanen, kastanjes en lindebomen. De vanzelfsprekendheid van het dagelijks leven. De motor die vijf dagen per week op het zelfde tijdstip start, op gang komt om tegen lunchtijd ernstig af te remmen en zelfs te stil te staan. Een enkeling zie je een sandwich eten tussen de toeristen maar velen kiezen voor een van de ontelbare restaurants en brasserieen. De tafels zitten vol met geanimeerde pauzerende Parijzenaars achter indrukwekkende borden. Hoe je na zo'n lunch uberhaupt nog iets gedaan krijgt ten gunste van de werkgever blijft een raadsel. En hoe ze het doen, doen ze het maar het ziet er allemaal gesoigneerd uit. Over gesoigneerd gesproken. in Parijs lopen overal oude meisjes rond. Ranke 55plus meisjes . Zonder uitzondering petite, mooi, grijswit goed geknipt haar, een natuurlijke make up en een onberispelijke stijl van kleden. eenvoudige robes van linnen, zijde, wol of een subtiele mix. Een vestje om het af te maken. En schoenen met een comfortabele hak. Op het eerste gezicht ziet het eruit alsof ze 's ochtends met één oog nog dicht achteloos iets om zich heen hebben geslagen. Als je beter kijkt zie dat elke milimeter uiterlijk ruim voldoende aandacht heeft gekregen . Het getuigt van art de vivre om in de herfst van het leven zo zelfbewust en bevallig door het leven te gaan zonder je leeftijd te verloochenen. Bravo !

C.F.K

CFK klinkt als iets waarvan we niet teveel in de lucht moeten hebben. In Frankrijk, en dan in het bijzonder bij de franse Hema, de Monoprix, staat CFK voor Country For Kids. Klinkt als koentrie vur kiets.

Het betreft de collectie kinderkleding die daar in de rekken hangt en in de schappen ligt. Het ene gebreide jurkje is nog leuker dan het andere truitje. Alles buitengewoon smaakvol voor betaalbare prijzen. Zorgvuldig gekozen kleuren als mosterdgeel, aubergine, zacht grijs en chocoladebruin, veel stipjes en streepjes en beeldige naar klassiek neigende modelletjes.

Ieder jaar, wanneer ik over de bewuste afdeling loop vraag ik mij koortsachtig af welke babies, peuters of kleuters ik ken om eens even leuk in de kleren te steken. Conclusie: geen. "En famille" en in de vriendenkring zijn we uit de kleintjes. Die kleintjes zijn echter ook weer niet zo groot dat ze op korte termijn voor nageslacht gaan zorgen. Volgens de planning dan . Even wachten dus maar. En hopen dat de Hema intussen een beetje gaat researchen bij de franse concurrent.

ps.Wat ze bij ons weer beter doen is de boel in beeld brengen. Heb nog geen representatief beeldmateriaal kunnen vinden van de kindercollectie.

paris

Wish I was in Paris. I would find myself a nice terrace in the morningsun for a cafe au lait. This humble wish made me search for the typical french bistro chairs. finally found the site of Poitou. And there they were. Love them. Perhaps something for an Amsterdam dining table?